Café del Mar’i ilk Mobilsoft’un bol grafikerli animatörlü cubical’larindan birinde numunelik ve de part-time fsikolong olarak calismaktayken Baris’tan duymustum. Edindigim yegane albumdeki bazi sarkilari pek begenmekle birlikte bazilarina da ‘meh mehh, ne la bu’ demistim, itiraf ediyorum. O albumde en sevdigim sarki da Bush’un remixledigi ‘Letting the Cables Sleep’ idi. Dinlemek isteyenler icin asagiya durağan fidyo ekledim you-tube’lardan.
Neyse efendim, gecenlerde/yillar sonra aklima geldi bu Café del Mar. Dedim ben edineyim bunlarin albümlerinden. Sonra Ozan geldi, ‘ben de 2 gb’lik muzik var beybi, A’dan Z’ye, gel bi bak istersen su harici discin engin bellegine’ dedi. Bir de ne goreyim, iste Café del Mar iste benim yillar once bir sekilde kaybettigim o album. Velhasil boylece Letting the Cables Sleep’i yine ustuste bes kere dinledigim birkac gun gecirdim. Bu vesileyle de ‘olm bu Café del Mar’ ne ki?’ diye arastirmalara girdim tabee. Okyanus kenarindaki kafe anlamina gelen Café del Mar hakketen de deniz kenarinda bir mekanmis. Ibiza Ticaret Odasi ve Sant Antoni de Portmany mahalle muhtarligina kayitli bir muessese olan café, ozellikle gunes batarken caldigi chillout muziklerle un yapmis ve bir sure sonra da orada calinan muziklerden olusan albumler cikarmaya baslamislar.
Sindi bence allah bu cafenin sahiplerine yuru ya kulum demis. Aslinda bence zaten bunlar - Ramón Guiral, Carlos Andrea, José Les – babadan zenginmis hocam. Yoksa Ibiza’da deniz kenarinda mekan acmak kolay mi? Bi kere belediyeye para yediricen, SIT alanidir kesin oarasi, orayi normal araziye cevirttiricen, sonra alkol ruhsati alican falan. Biz kendi memleketimizden biliyoruz ki her baba yigidin harci diildir bu.
Neyse ne de, bir yerin gunes batarken caldigi muziklerle un yapmasi hakikaten takdir edilesi birsey. Ustelik Wiki’den gordugum kadariyla album ustune album basmislar abiler. Bilmedigim zebil gibi grup var bu albumlerde bi de. Ramon. Carlos, Jose, sizi gozlerinizden opuyorum cigerim. Siz de hem para hem ticari zeka hem de musiki zevki var.
Ama yine Wiki’den gordugum kadariyla, burasi mekan olarak pek de beni acan bir yer degil. Şıkır şıkır, rüküş bir yer…iste bu ironiyi benim su kucuk beynim almadi be dostum!!! Ben boyle salaş bi yer hayal etmisim sanirim ki mekanin icini gösteren şu resim beni ziyadesiyle huylandırdı. Iyyykkkk. İçerisi böyle gudik gibi olursa güneş batsın batmasın her daim cafenin dışında takılırsın zaten hocam.
Yine de birgun yolum Ibiza’ya duserse bir gunbatiminda oranin onunden şöyle bir gecip içerde ne var ne yok diye kafa uzatilir mi? Bence uzatilir.Fakat yolumuz İbiza'ya düşer mi? Bence düşmez.
Diyeceklerim bu kadar. Ama son olarak bir sarki daha ekleyeyim hadi. Bush’un baska bir parcasi.
3 yorum:
Kuzum, video gömme olayı olmadı mı yahu? Yardımcı olamadım ya, tüh :(
Mekanda çalan müziklerden albüm yapma olayı ilk Buddha Bar'la mı başladı aceba diye düşündüm? Yoksa ülkemizde ilk meşhur olan mıdır? Cafe de Pera var bir de bende, öyle bir cafe var mıdır hakikaten bilmiyorum. Beyoğlu'nda olması muhtemel.
Bende de senelerdir dinlediğim bir Cafe del Mar albümü mevcut kuzucum, Natascha Atlas, Groove Armada filan derken hiç sıkılmadan dinlerim. Fakat cafenin bu resmi beni feci hayal kırıklığına uğrattı. Aşk olsun yahu, insan alıştıra alıştıra gösterir. O ne öyle cücük yeri gibi. :)
Canim selam:)
Valla ekledim fidyoyu ve de ben burdan acabiliyorum. Orda sikinti mi var yoksa?
Bu arada baglanti renklerim de laciverte mora falan donmus, cin mi girdi bloga anlamadim:)
Vay be senelerin şarkısı, pek bir hoşuma gitti. Bence Ibiza'ya gidilir.. O kadar da rezil bir yer değil bence. Yani biraz artiz işi ama olsun. Gerçi biz gündelik halde oraya gitsek kapıdan bizi "hadi yavrular dışarı" şeklinde itelerler.
Yorum Gönder