Nasıl da sakin geçti günümüz! "Ölü birinin adını anar gibi narin". Kimin dizesiydi bunlar? Sanki Küçük İskender ama emin değilim. Sahi ne yapıyor ki Küçük İskender?
Odamı bir temizleşim ki şaşarsın. Zaten pek küçük, hemen temizleniyor. Ama bu sefer coştum, kitapları falan çektim rafların hepsini sildim. İçi binbir çeşit takı, gümüş, boncuk, yüzük dolu - kişisel hazinem - rafta çokça oyalandım. "Şu kızların hediyesi, bu eski sevgilimin, bu Piray'ın, bunu Beyza'yla Ayşe Abla'dan almıştık, şunu tek başıma Ayşe Abla'dan almıştım, bunu Sevinç Teyze'den". Takıcısıyla ahbap olan biriyim ben, evet. Taksicileriyle de. Bakkalla da. Türkiye'deyken öyleydim.
Burayı düşündüm. Daha geleli iki sene olmadı. Bir buçuk seneden biraz fazla. Geçen gün bölüme yürürken sigara almak için durduğum meydandaki büfenin sahibi kadından selpak istedim. Yokmuş. Sonra çantasını açtı, bende iki tane var, bu senin olsun, benden dedi. Güzel başladım böylece güne. Ne hoş. Biraz lafladık, havalardan, herkesin hasta olduğundan bahsettik, aynı anda burnumuzu sildik ve ben yoluma devam ettim. Bir buçuk sene sonra biraz sohbet...Buna da şükür. Başka kim var? Geçen sene hep gittiğimiz pub'ın sahibi Peter. Odamda ondan çaldığım shot bardakları var. İnce belli çay bardağı gibi. Haberi yok. Olsa kızar. Sanırım. Ona biraz bardak almalı, hiçbişi olmamış gibi hediye etmeli. Sonra da sırrımızı söylemeli "ben senden dört tane shot bardağı çalmıştım, sekiz tane olarak getiriyorum, affet". Bir de türk marketlerin sahipleri var. Her gittiğimde indirim yapan kasap ve dönerci Murat Abi'yle eşi. Mango'nun sahibi kadın ise artık Ebru ve beni görünce "Merhaba" diyor. Türk olduğumuzu öğrendiğinden beri böyle bu. Nerden öğrendiyse merhaba'yı? Olsun. iyi geliyor. Bir yere ait olmadığını hissettiğin anda bu insanlar "yok hayır, burdasın işte, buralısın artık, biz seni biliyoruz" diyor. Peki.
Kendimizi şımartmak için ne yapalım?
Güzel bir kitap okuyalım. Bir iki kadeh bişi içebiliriz. Abartmadan. Öykülere devam edebiliriz. Yazamazsak Anais Nin'in günlüklerini açıp biraz ilham almaya çalışabiliriz.
Nasıl da sakin geçti günümüz! Gecemiz daha da sakin geçsin. Hak ettik.
Odamı bir temizleşim ki şaşarsın. Zaten pek küçük, hemen temizleniyor. Ama bu sefer coştum, kitapları falan çektim rafların hepsini sildim. İçi binbir çeşit takı, gümüş, boncuk, yüzük dolu - kişisel hazinem - rafta çokça oyalandım. "Şu kızların hediyesi, bu eski sevgilimin, bu Piray'ın, bunu Beyza'yla Ayşe Abla'dan almıştık, şunu tek başıma Ayşe Abla'dan almıştım, bunu Sevinç Teyze'den". Takıcısıyla ahbap olan biriyim ben, evet. Taksicileriyle de. Bakkalla da. Türkiye'deyken öyleydim.
Burayı düşündüm. Daha geleli iki sene olmadı. Bir buçuk seneden biraz fazla. Geçen gün bölüme yürürken sigara almak için durduğum meydandaki büfenin sahibi kadından selpak istedim. Yokmuş. Sonra çantasını açtı, bende iki tane var, bu senin olsun, benden dedi. Güzel başladım böylece güne. Ne hoş. Biraz lafladık, havalardan, herkesin hasta olduğundan bahsettik, aynı anda burnumuzu sildik ve ben yoluma devam ettim. Bir buçuk sene sonra biraz sohbet...Buna da şükür. Başka kim var? Geçen sene hep gittiğimiz pub'ın sahibi Peter. Odamda ondan çaldığım shot bardakları var. İnce belli çay bardağı gibi. Haberi yok. Olsa kızar. Sanırım. Ona biraz bardak almalı, hiçbişi olmamış gibi hediye etmeli. Sonra da sırrımızı söylemeli "ben senden dört tane shot bardağı çalmıştım, sekiz tane olarak getiriyorum, affet". Bir de türk marketlerin sahipleri var. Her gittiğimde indirim yapan kasap ve dönerci Murat Abi'yle eşi. Mango'nun sahibi kadın ise artık Ebru ve beni görünce "Merhaba" diyor. Türk olduğumuzu öğrendiğinden beri böyle bu. Nerden öğrendiyse merhaba'yı? Olsun. iyi geliyor. Bir yere ait olmadığını hissettiğin anda bu insanlar "yok hayır, burdasın işte, buralısın artık, biz seni biliyoruz" diyor. Peki.
Kendimizi şımartmak için ne yapalım?
Güzel bir kitap okuyalım. Bir iki kadeh bişi içebiliriz. Abartmadan. Öykülere devam edebiliriz. Yazamazsak Anais Nin'in günlüklerini açıp biraz ilham almaya çalışabiliriz.
Nasıl da sakin geçti günümüz! Gecemiz daha da sakin geçsin. Hak ettik.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder