Bugün Charles Amca - ki kendisi emekli olduğu halde bölüme gidip gelmekte olan ve çalışmayı çok seven bir amcadır - ben dalgın dalgın sigara içmeye seyirtmekteyken - ki o anda aklımda olan şeyi söylesem hafsalan almaz - Daç şiveli türkçe telaffuzuyla "Berfuğğ" diye bağırdı arkamdan. "Buyur paşam, 70 yaşındasın, söyleyeceğin her ne ise emir telakki ederim" dedim. Adam sadece "Nasılsın?" diye sordu.
Uvvv beybi. Hollandalı'dan beklenmeyecek yedi hareketten biri durup dururken içten, samimi, harbi bir "nasılsın" duymaktır. Bunu duyan hatırşinas Türk o an titrer ve kendine gelir.
- "Sükür Charles, sen nasılsın?" dedim.
- "Tünelin sonundaki ışığı görüyorum ve iyiyim. Sen tünelin neresindesin?" dedi.
- "Başındayım, ortam zifiri karanlık" dedim.
- "Hayatta anlar vardır ki inanılmaz depresif olursun. Sanki ne kadar uğraşsan da içinden çıkamayacaksın gibi gelir. Geceler geçmez, sabahlar sıkıntıya uyanırsın. Sonra bir anda silkinirsin, kendine gelirsin, yapacağım dersin, başlarsın, gerisi gelir. Ve bir bakmışsın benim gibi tünelin sonundasın" dedi.
Ona şunu sormak istedim: Çarls, sen ki 70'ine merdiven dayamışken ışığı görmüşsün, yani bana diyosun ki mevzu bir süre safi karanlıktan ibaret, buna alış. Öyle mi?
Bunun yerine şöyle dedim:
- Merak etme, çok kötü değilim. Sadece herhangi bir şeye başlayacak, herhangi bir şeyi bitirecek isteğim yok.
Son sözü "Keep going Berfu, keep going" oldu adamın.
Tünel, ışık mışık derken bir hayatın daha sonuna geldik sayın seyirciler demek istemezdim ve demiyorum. Hadi bana bir alkış!
Doğum yapar gibi...Keep going Berfu. Push...push. Evet, en iyisi normal doğum bence. Sezeryan falan, ne bok işler onlar? Annem beni öyle mi doğurmuş sanki? De get. Biraz acı çekmeli, biraz hissetmeli en alasından. Kanamak zaten bundan dolayı güzel değil mi? Keep going Berfu. Push...push!
Derken, bir normal hayatı daha bizden beklendiği gibi yaşamalı ve yaşlı amcaların bilge baykuş sözlerine kulak vermeliyiz.
Diye düşünürken, bir yazının daha sonuna geldik sevgili okur.
Hikaye içinde hikayedir* şu yaşadığımız.
Üstü kalsın**.
!
* İsmini hatırlamadığım adamdan alıntı.
**İsminin bir harifini atan adamın şiirinden alıntı.
Fotoğraf: Çarls Amcam tünel deyince benim aklıma "İstanbul Tünel" geldi desem terbiyesizlik etmiş olur muyum? Üstelik burda Londra'dan sonra dünyanın en eski ikinci metrosundan bahsediyorum, boru diil, tikkatini çekerim:)
Uvvv beybi. Hollandalı'dan beklenmeyecek yedi hareketten biri durup dururken içten, samimi, harbi bir "nasılsın" duymaktır. Bunu duyan hatırşinas Türk o an titrer ve kendine gelir.
- "Sükür Charles, sen nasılsın?" dedim.
- "Tünelin sonundaki ışığı görüyorum ve iyiyim. Sen tünelin neresindesin?" dedi.
- "Başındayım, ortam zifiri karanlık" dedim.
- "Hayatta anlar vardır ki inanılmaz depresif olursun. Sanki ne kadar uğraşsan da içinden çıkamayacaksın gibi gelir. Geceler geçmez, sabahlar sıkıntıya uyanırsın. Sonra bir anda silkinirsin, kendine gelirsin, yapacağım dersin, başlarsın, gerisi gelir. Ve bir bakmışsın benim gibi tünelin sonundasın" dedi.
Ona şunu sormak istedim: Çarls, sen ki 70'ine merdiven dayamışken ışığı görmüşsün, yani bana diyosun ki mevzu bir süre safi karanlıktan ibaret, buna alış. Öyle mi?
Bunun yerine şöyle dedim:
- Merak etme, çok kötü değilim. Sadece herhangi bir şeye başlayacak, herhangi bir şeyi bitirecek isteğim yok.
Son sözü "Keep going Berfu, keep going" oldu adamın.
Tünel, ışık mışık derken bir hayatın daha sonuna geldik sayın seyirciler demek istemezdim ve demiyorum. Hadi bana bir alkış!
Doğum yapar gibi...Keep going Berfu. Push...push. Evet, en iyisi normal doğum bence. Sezeryan falan, ne bok işler onlar? Annem beni öyle mi doğurmuş sanki? De get. Biraz acı çekmeli, biraz hissetmeli en alasından. Kanamak zaten bundan dolayı güzel değil mi? Keep going Berfu. Push...push!
Derken, bir normal hayatı daha bizden beklendiği gibi yaşamalı ve yaşlı amcaların bilge baykuş sözlerine kulak vermeliyiz.
Diye düşünürken, bir yazının daha sonuna geldik sevgili okur.
Hikaye içinde hikayedir* şu yaşadığımız.
Üstü kalsın**.
!
* İsmini hatırlamadığım adamdan alıntı.
**İsminin bir harifini atan adamın şiirinden alıntı.
Fotoğraf: Çarls Amcam tünel deyince benim aklıma "İstanbul Tünel" geldi desem terbiyesizlik etmiş olur muyum? Üstelik burda Londra'dan sonra dünyanın en eski ikinci metrosundan bahsediyorum, boru diil, tikkatini çekerim:)
6 yorum:
Keep going eşliğinde alkışlıyorum:p
Sağol Hayat:)
Şimdi burdan Çarls Amca'nın 70'ine vardığında mı ışığı gördüğünü anlamalıyız? Öyleyse, ov şit.
Ya ben galiba, bir gün geriye dönüp baktığımda "ha s..tr" dememek için uğraşıyorum, ama diğer taraftan da sürekli bunu dedirtecek işlerle uğraş halindeyim.
Amaaan...
Evet seker, Carls Amcam 70'inde gormus isigi. Ama onun isik dedigi akademik basari isigi. Ben yanlis tunelde oldugum icin sikinti oldu sanki. Nerde benim tunelim lan?
Cem Yılmaz'ın "O ışık değil, pamuk o pamuk"... esprisini hatırlamakta fayda var.
Sanki ışığı görmek iyi bir şeymiş gibi anlatıyorsunuz ama adam ölüyorum diyor gibi geldi bana.
Yok tatlim, nazar degmesin turp gibi Carlscigim. Ama sanirim 'artik rahat rahat emekli olabilirim' demek istiyor. Hani yillardir yaptigim calismalar meyvesini verdi ve en sonunda anlamli bir teoriye canak tuttular gibisinden. Sanirim oyle bisi. Pek de emin diilim gerci:)
Yorum Gönder