Aslı Geliyor:)

Dakikalar geçmiyor adeta sayın seyirciler, acaip coşkuluyum.
Aslı geliyor. Bir günden az kaldı ve ben en iyi dostlarımdan biriyle yarın saat 5.30 civarı sarmaşdolaş kuzu sarması olucam. Schiphol Schiphol olalı böyle coşku görmemişti diyecek Hollanda'nın yerel gazeteleri. Kendimi Aslı'nın şevkatli kollarına teslim ederek huzur bulucam. Şimdi ölsem, eksiksiz ölürdüm* diyebilicem adeta. O derece. Yürü be Berfu.
Geçtiğimiz haftalar yine bir dizi şahane sahnelerle süslendi. Bölümde adını bir türlü öğrenemediğim ve geldiğimden beri sadece beş kere gördüğüm bir Dutch kızceğiiiizzzz, odama gelip "tatile gidiyo musun" diye sordu. Ben ki insan seven, kedi gibi mırrrr mırrrrr bir şahsiyetim, eeeee kızın biri de egelmiş odama kadar, yani düşünün, yıllardır kendini adadığı bütün o pörsınıl zpeys olayından sıyrılaraktan gelmiş yanıma, bana bi soru sormuş, ben de başladım anlatmaya: "Ya gidemicem, daha yeni geldim ya hani, o yüzden yazın burdayım. Ama eylülde iki haftalığına bi gidip gelcem. Kışlık mışlık hiçbişi getirmemiştim. Onları alcam tabeee gidince. Hem de bırnımda tutuyor valla. Dostlar, ailem, sevgilim....." şeklinde bi dakka falan konuştum. Kız da dinledi dinledi ve sonra "aaa tamam burdaysan ben çiçeklerimi sana bırakabilir miyim, bir haftalığına bilmemnereye gidiyorum da" dedi. "Yessss, of course yavru Dutch'ım" dedim ben de. Len olm, ben birine çiçeklerimi bırakmak istesem, bu kişi de iki saat bana memleket hasretinden bahsetse, sürekli yağmur yağan bir şehirde koca bir yaz geçirmek zorunda olmanın verdiği depresif ruh halinden dem vursa, ne biliiiim önce bi "so sorry for you cigerim" falan derim, çiçek mevzuuna sonra girerim herhal:) Velhasıl bu olay bana Talib'in yakın zamanlarda verdiği bir tavsiyeyi hatırlattı: "Biri sana nasılsın diye sorarsa direk iyiyim de. Başka bişi deme. Aman haaaa. Tikkat. Fena diiilim bile deme. İç güveysinden halliceyim hiç deme. Zira biz "iyiyim" i duymak isteriz. Nasılsın diye de adetten sorarız. Nasıl olduğunla da hiç ilgilenmeyiz. Öte yandan Dutch'lar zaman zaman özel hayatınla ilgili konularda senden ufak ufak bilgi almaya çalışacaklar. Böyle sen ne olduğunu anlamadan, zararsız sorular falan soracaklar. Fakat sen aynı soruları onlara sorduğunda hiçbir cevap alamayacaksın. Buna da alış". Hmpppp, bu kültürün içinde harmanlanmış olup yine de onun bazı şeyleinden hazzetmeyen bir danışmana sahip olmak ne hoş:)
Neyse, dün Ben'in birleştirici gücü sayesinde bölümdeki asistanlar toplaşıp The Dark Knight'ı izlemeye gittik. Film pek güzeldi, ağzımız kulaklarımızda salondan çıkar çıkmaz soluğu bir barda aldık. Orda da geyiğin dibine vurduk (Tabiii burda en fazla ne kadar vurulabilirse). Evlere dağılırken böyle neşe içinde, sevgi böcüğü şeklinde ve "ay bi akşam da bizim evde toplaşalım. Ve hatta bigün senin odanda kahvaltı yapalım" nidalarıyla ayrıldığımızdan mütevellit, ben "ya yok beee, bu Dutch'lar o kadar da uyuz değil sanırsam, bir şansı daha hakediyorlar Berfu. Bunu dünya barışı için yapmalısın ve insansever yapından taviz vermeyerek bağrına bu şahsiyetleri de basmalısın" noktasına gelmiştim ki..... olm sabah yine bölümde "hey, sana da hey koçum" muhabbeti. Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu demezler mi adama? Neyse, sinirimizi bozmuyoruzzzz ve n'apıyoruz, birtanecik babannemizin o muhteşem sözünü savuruyoruz tabii ki bu noktada: "Dengesüzlerin içünde kaldım yelebbiiiiii" :)

İşte hala ve hala hafsalamın almakta zorlandığı bir kısım "Hollanda kültüründen inciler" in üstüüste gelişinden mütevellit, yarın bana hepinizi, sevdiğim herkesi hatırlatacak olan Aslı'yı görecek olmak beni çok mutlu ediyor. Çocuklar gibi şenim. Kalbim pırrr pırrr.
O yüzden yarın 2.44'te, bana hep iyi gelen tren yolculuklarından biriyle Amsterdam'a doğru ilerlerken, hayatımın en kötü haftasını da geride bırakıcam . Valla bak sayın seyirci. Haftaya bekle beni, bir bir anlatıcam ne yaptık ne ettik.

* Pia / Atilla İlhan
Resim: Hallice / Yaşayan Ölülerin Gecesi (Konumuzla hiç alakası olmamakla birlikte zombi filmlerini çok seven Aslı için özel olarak buraya konmuştur:)