Parliament Sinema Kusagi'nda Bu Hafta

Hayirdir isallah, insanlarin son zamanlarin en iyi filmi diye diye beynimi yedikleri Inception'i da sevmedim. Avatar'da da boyle olmustu. Birileri bir kisim film icin son zamanlarin en iyi filmi diyorsa zaten orda bir killanican sevgili okur. Hatta kendilerine tam olarak soyle diycen: 'ulan hangi son zamanlar len, hangi son zamanlar cemcuk agizli? '

Inception'in ruya icinde ruya ve hatta onlarin icinde yuvalanmis bir iki ruya daha temali konusunu hos bulmakla beraber, kadin oldugumdan midir nedir, butun o patlama-patlatma, kovalamaca, oldurmeye calismaca sahneleri bana supersonik siradan ve sikici geldi. Bununla birlikte arka planda surekli cocuklarina kavusmaya calisan baba (ki Di Caprio filmlerde baba rollerine burunmeye basladiysa bence yaslanmis demektir) hikayesi...Tipik holivud numarasi. Yemez bunlari anadolu cocugu. Yine de en dokunakli anlar Di Caprio'nun karisiyla ruyalarda konustugu sahnelerdi. Bir duygu durumu ile empati kurabildigim sahneleri/anlari sevdigimi fark ettim.

Fekat sen bunu yapmaktan cok uzaksin gudik holivud. O nedenle Inception'in beynimde ve keyfimde yarattigi sikintilari silmek adina bir sure damardan festival filmleri izleyeyim diyorum. Hani su bir bok anlasilmayan, ama sanatsal oldugu icin hepimizin hayran kaldigi filmler var ya, onlardan. Notrlendikten sonra ise sadece Ezel gibi memleketimin bagrindan kopup gelmis dizileri izlemeyi dusunuyorum. Aksiyonsa aksiyon! Hem sonra sehvet, tutku, intikam, katliam, arada dovus, itis-kakis valla hepsi Ezel'de de var. Hem kafan da rahat eder sevgili okur, benden demesi.

Son olarak, allah kimsenin coluguna cocuguna inception vermesin. Amin.