İnanmazsın ama güneş var dışarda sevgili okur.
Nasıl uzun bir kıştı....Nasıl kasvetli bir ruh hali. Uzun zaman çok sıkıldım.
Aylarca çok çok çok sıkıldım. Günlerce çok diledim ertesi gün mucize olsun, berrak bir zihinle uyanayım ve bir daha hiç bu kadar kötü olmayayım. Haftalarca hep aynı şeyi yaptım ve saatlerce self-destructive davranışlar sergileyip yorulana kadar kendime eziyet ettim.
Hayatımda buna benzer bir dönem olmadı ama kötü, çok kötü, tü kaka allah vermeye bi daha dediğim bir zaman dilimi olmuştu tabi. On-oniki sene önce nerdeyse. Ahir zaman. Böyle dönemlerin yine de birkaç iyi getirisi oluyor. Birincisi yaratıcılığın doruklarında oluyorum. Yıllardır yazmadığım kadar yazı ve öykü yazdıysam bundandır. İkincisi kış uykusunda gibi ama nedense huzurlu değil sancılı geçen zamanlardan sonra, bir anda tırtılın ipek böceğine dönmesi gibi insan da başka birine dönüşüveriyor. O dönüştüğü kişi, daha bilge, daha güçlü ama malesef biraz da katılaşmış oluyor. Bunun adına da büyümek diyorlar.
Ben de hayatımda hiç olmadığım kadar katılaştım. Beni tanıyanlar, geçmişten bilenler şimdi diyecek ki "isabet olmuş, lazımdı". Onlar hep derlerdi bana "bu kadar anlayışlı olma, bu kadar affedici, bu kadar empatik olma ve hayır diyebil insanlara". İşte şimdi nihayet biraz onların istediği gibi mi oluyorum acaba?
Yine de bana sorsalar dilerdim ki zaman beni hiç değiştirmesin...Olmadı.
Nasıl uzun bir kıştı....Nasıl kasvetli bir ruh hali. Uzun zaman çok sıkıldım.
Aylarca çok çok çok sıkıldım. Günlerce çok diledim ertesi gün mucize olsun, berrak bir zihinle uyanayım ve bir daha hiç bu kadar kötü olmayayım. Haftalarca hep aynı şeyi yaptım ve saatlerce self-destructive davranışlar sergileyip yorulana kadar kendime eziyet ettim.
Hayatımda buna benzer bir dönem olmadı ama kötü, çok kötü, tü kaka allah vermeye bi daha dediğim bir zaman dilimi olmuştu tabi. On-oniki sene önce nerdeyse. Ahir zaman. Böyle dönemlerin yine de birkaç iyi getirisi oluyor. Birincisi yaratıcılığın doruklarında oluyorum. Yıllardır yazmadığım kadar yazı ve öykü yazdıysam bundandır. İkincisi kış uykusunda gibi ama nedense huzurlu değil sancılı geçen zamanlardan sonra, bir anda tırtılın ipek böceğine dönmesi gibi insan da başka birine dönüşüveriyor. O dönüştüğü kişi, daha bilge, daha güçlü ama malesef biraz da katılaşmış oluyor. Bunun adına da büyümek diyorlar.
Ben de hayatımda hiç olmadığım kadar katılaştım. Beni tanıyanlar, geçmişten bilenler şimdi diyecek ki "isabet olmuş, lazımdı". Onlar hep derlerdi bana "bu kadar anlayışlı olma, bu kadar affedici, bu kadar empatik olma ve hayır diyebil insanlara". İşte şimdi nihayet biraz onların istediği gibi mi oluyorum acaba?
Yine de bana sorsalar dilerdim ki zaman beni hiç değiştirmesin...Olmadı.
Resim: Birdcage / Hallice
2 yorum:
Burda da bir kaç gündür nasıl basık ve gri hava var her gün başağrısıyla uyanıyorum ve ulan ingiltere'den ne farkımız kaldı diye sövüyorum. Global warming'in laneti diyorum, sonumuz kötü olacak. Değişme konusuna gelince, büyümekten çok olgunlaşmak ama nature vs. nurture karşılaştırmasında ben bunun kesinlikle nurture'a bağlıyorum ki gurbette yaşamanın etkisi şüphesiz. Son 2,5 senedir İspanya bana peygamber sabrı verdi, ama bu sabrın da bir sonu var demeden edemiyorum. Türkiye'de bu sabrı güler yüzle gösterince, pasiflora mı içtin sen oluyor. Nereye gitsen oraya bir yaranamama durumu. Off be Berfu çok iyi anlıyorum seni...
Billurcum ben buranın beni bu kadar değiştirebileceğini hiç düşünmemiştim. Beşki de iyi oldu, henüz bilmiyorum. Ama üzülüyorum nedense:/ sanki kendim için yas tutmaya başladım....Öyle bir hal.
Tez görüşsek neler kaynatcaz senlen:)
Yorum Gönder